Yarəb, nə nur imiş ki, məni yaxdı nanna

Yarəb, nə nur imiş ki, məni yaxdı nanna
Müəllif: Cahanşah Həqiqi
Mənbə: Anar (1999). Min beş yüz ilin oğuz şeri. Antologiya, I kitab. (az). Bakı: "Azərbaycan". 2017-07-08 tarixində arxivləşdirilib. 2017-07-08 tarixində istifadə olunub.

Yarəb, nə nur imiş ki, məni yaxdı nanna,
Yarab, nə zat imiş ki, məni çəkdi danna?
Sübhi-əzəldə qıldı müəttər dimağımı,
Ta əsdi dan yeli saçmın mişkbanna.
Kəhli-bəsiri-didə qılan xaki-payini,
Gər bir güzər irişsəm amn kuhsanna.
Xalivü çeşmü qəmzəsi aşüftə konlümü
Çekdı keməndı-zülfunə, saldı şikanna.
Bağnm qanın gözümdən axıtdı qəmi-ruxi,
Sımm əlını qıldı anınla niganna.
Dovrundə ləlin meyi əsrüttı ta əbəd,
.... irişməz xumanna.