Qafqaz müsəlmanlarına xitab

Əssəlam, ey əhaliyi Qafqaz,

Ey rəisani-sahibül-ezaz!

Əssəlam, ey güruhi-xeyr-əsər,

Millətin qeyrətin çəkən kəslər!

...Dadü fəryad, ey güruhi-izam,

Oldu zaye bu milləti-islam.

Günü-gündən zəlilü xar oluruq,

Möhnətü qüssəyə düçar oluruq.

Bu qədər dərd kim olur hadis,

Ona bielmlik olur bais.

Bir bəladır bu dərdi-nadani,Ki, onun elm olubdu dərmani.

Bu təəccübdür, ey güruhi-bəşər,

Bir kişi yatsa, naxoş olsa, əgər,

Axtarır bir təbibi-danadil,

Ta ki səhhət ola ona hasil.

İndi naxoşdu milləti-islam,

Ona lazımdır eyləmək əncam.

Dərdimizdir bu dərdi-nadanlıq

Ki, tutubdur bizi pərişanlıq.

Qeyrilər etdilər tərəqqiyi-tam,

Qaldı zillətdə firqeyi-islam.

Hər vilayətdə var beş-on kəsəbə,

Əlli min seyyidü axund, tələbə.

Əlli dərviş, əlli mərsiyəxan,

Hamının sözləri tamam yalan.

Əlli min suxtə, əlli min sail,

Əlli min hoqqabazi-naqabil.

Hamının fikri xalqı soymaqdır,

Quru yerdə bu xalqı qoymaqdır.

Xalqa bunlar hamı qurublar dam,

Bir bunu anlamır bu qövmi-avam.

Bizə qeyrilər eyləyir töhmət,

Çün tərəqqi edibdir hər millət.

Gərçi var iş qanan kişi tək-tək,

Əksəri-xalq avamdır bişək.

...Bilmirik biz hədis mənasın,

Qanmırıq əhli-şər fitvasın.

Bixəbər olmuşuq şəriətdən,

Başımız çıxmır elmi-hikmətdən.

Kəsb üçün həzrəti-rəsulüllah,

Dedi: “Əlkasibü həbibüllah”.

...Ziynəti-şəxs elmi-ürfandır,

Elmsiz şəxs misli-heyvandır.

...Çünki var idi bizdə nadanlıq,

Bizə üz verdi çox pərişanlıq.